انتخاب ظرفیت باسکول جاده‌ای فقط با دانستن وزن اسمی یا وزن خالی خودرو انجام نمی‌شود. وزن خودرو پس از بارگیری، تعداد و آرایش محورها، طول وسیله نقلیه، دفعات تردد، شرایط محل نصب و حتی احتمال توسعه کسب‌وکار در آینده، همگی در انتخاب ظرفیت مناسب تأثیر دارند.
به همین دلیل، قبل از خرید باسکول جاده‌ای بهتر است مشخص شود سنگین‌ترین خودرویی که وارد مجموعه می‌شود چه وزنی دارد، چه ابعادی دارد و قرار است با چه میزان ترددی روی باسکول توزین شود. این اطلاعات کمک می‌کند ظرفیت موردنیاز دقیق‌تر مشخص شود و از خرید باسکولی که خیلی زود محدودکننده می‌شود یا ظرفیتی بیش از نیاز دارد، جلوگیری شود.
چرا انتخاب ظرفیت باسکول جاده‌ای به بررسی دقیق نیاز دارد؟
ظرفیت درج‌شده برای باسکول، حداکثر محدوده وزنی است که دستگاه برای آن طراحی و تعریف شده است. اما این عدد به‌تنهایی مشخص نمی‌کند که باسکول برای تمام خودروهای سبک‌تر از ظرفیت اسمی مناسب است.
برای مثال، ممکن است وزن یک خودرو پس از بارگیری کمتر از ظرفیت باسکول باشد، اما طول خودرو با طول پلتفرم تناسب نداشته باشد و تمام محورهای موردنیاز نتوانند به‌درستی روی باسکول قرار بگیرند. در این شرایط، انتخاب از نظر عدد ظرفیت درست به نظر می‌رسد، اما از نظر اجرایی مناسب نیست.
از طرف دیگر، انتخاب باسکولی با ظرفیت بسیار بیشتر از نیاز واقعی نیز همیشه تصمیم بهتری نیست. افزایش ظرفیت می‌تواند هزینه خرید، اجرای فونداسیون و فضای موردنیاز پروژه را بیشتر کند، بدون اینکه برای یک مجموعه کوچک مزیت عملی خاصی ایجاد کند.
بنابراین هدف اصلی، انتخاب باسکولی است که:
- وزن خودروهای موردنظر را پوشش دهد.
- طول و تعداد محورهای خودرو با پلتفرم آن هماهنگ باشد.
- پاسخ‌گوی حجم تردد مجموعه باشد.
- برای شرایط محل نصب مناسب باشد.
- در صورت وجود برنامه توسعه، حاشیه ظرفیت منطقی داشته باشد.
در نهایت، انتخاب باسکول جاده‌ای باید بر اساس شرایط واقعی پروژه انجام شود، نه صرفاً عدد ظرفیت روی پلاک دستگاه.
مسیر درست انتخاب ظرفیت باسکول
برای انتخاب دقیق‌تر، بهتر است اطلاعات پروژه مرحله‌به‌مرحله بررسی شود. ابتدا سنگین‌ترین خودرویی را که در حال حاضر وارد مجموعه می‌شود مشخص کنید. سپس وزن خودرو در حالت بارگیری‌شده، طول، تعداد محورها و میزان تردد را بررسی کنید.
پس از آن باید مشخص شود آیا در چند سال آینده احتمال ورود خودروهای سنگین‌تر یا تریلی وجود دارد یا خیر.
این روش باعث می‌شود تصمیم‌گیری فقط بر اساس نیاز امروز نباشد و احتمال تعویض یا ارتقای زودهنگام باسکول کاهش پیدا کند.
راهنمای سریع انتخاب ظرفیت باسکول جاده‌ای
جدول زیر یک راهنمای اولیه برای شناخت محدوده ظرفیت‌هاست. این دسته‌بندی جایگزین بررسی مشخصات واقعی خودرو و شرایط محل نصب نیست و پیش از سفارش باید وزن، ابعاد و آرایش محورها بررسی شود.
| ظرفیت پیشنهادی | خودروهای رایج | کاربرد مناسب | نکته مهم |
| ۱۰ تن | نیسان، وانت و خودروهای باری سبک | مراکز ضایعات کوچک، محصولات کشاورزی، انبارها و کارگاه‌های سبک | اگر احتمال ورود خودروهای سنگین‌تر وجود دارد، ظرفیت بالاتر بررسی شود. |
| ۲۰ تن | خاور و برخی کامیون‌های سبک | توزیع کالا، دامداری، کشاورزی و کارگاه‌ها | وزن نهایی خودرو و بار باید بررسی شود. |
| ۳۰ تن | خاور سنگین‌تر، کامیون سبک و برخی خودروهای تک | کارخانه‌های کوچک، مصالح، ضایعات و حمل محصولات کشاورزی | برای زمانی که ۲۰ تن حاشیه کافی ایجاد نمی‌کند. |
| ۴۰ تن | کامیون تک و بخشی از ناوگان بار متوسط | کارخانه، انبار، مصالح، شن و ماسه و مراکز خریدوفروش بار | احتمال ورود کامیون جفت یا بار سنگین‌تر باید بررسی شود. |
| ۵۰ تن | کامیون تک، جفت و خودروهای جاده‌ای با طول متناسب | کارخانه‌ها، مراکز مصالح، ضایعات و صنایع کشاورزی | گزینه رایج برای باسکول کامیون‌کش؛ برای تریلی باید طول پلتفرم جداگانه بررسی شود. |
| ۶۰ تن | تریلی، کامیون سنگین و ناوگان جاده‌ای متنوع | کارخانه‌های بزرگ، سیلو، معادن و مراکز پرتردد | طول پلتفرم باید برای قرارگیری کامل خودرو و محورها مناسب باشد. |
| ۸۰ تن | تریلی‌ها و خودروهای جاده‌ای سنگین‌تر | صنایع سنگین، معادن و پروژه‌های عمرانی | لزوماً جایگزین باسکول تخصصی دامپ‌تراک نیست. |
| ۱۰۰ تا ۳۰۰ تن | دامپ‌تراک و ماشین‌آلات فوق‌سنگین معدنی | معادن بزرگ و پروژه‌های فوق‌سنگین | ظرفیت، ابعاد و بار محوری باید به‌صورت پروژه‌ای بررسی شود. |
فقط وزن خودرو را ملاک قرار ندهید
یکی از رایج‌ترین اشتباهات هنگام انتخاب باسکول این است که همه چیز به سؤال «وزن ماشین چقدر است؟» محدود شود. وزن مهم است، اما برای انتخاب صحیح کافی نیست.
۱. وزن خودرو به همراه بار
ظرفیت باسکول باید با بیشترین وزن ناخالص مورد انتظار مقایسه شود، نه وزن خالی خودرو.
نوع محموله، میزان بارگیری، چگالی مواد و حتی شرایط بار می‌تواند وزن نهایی خودرو را تغییر دهد. بنابراین بهتر است سنگین‌ترین حالت واقعی خودرو در محاسبات در نظر گرفته شود.
۲. نوع خودرو و تعداد محور
دو خودرو ممکن است وزن نزدیک به هم داشته باشند، اما تعداد محور و نحوه توزیع بار آن‌ها متفاوت باشد.
آرایش محورهای کامیون، تریلی یا دامپ‌تراک بر نحوه قرارگیری خودرو روی پلتفرم و الزامات طراحی باسکول تأثیر دارد.
۳. طول خودرو و طول پلتفرم
ظرفیت وزنی مناسب به این معنا نیست که طول پلتفرم هم برای خودرو مناسب است.
برای توزین کامل، باید مشخص شود خودرو و محورهای آن چگونه روی باسکول قرار می‌گیرند. این موضوع به‌خصوص در مورد تریلی و کشنده اهمیت زیادی دارد.
۴. تعداد دفعات تردد روزانه
تردد محدود یک کارگاه با تردد روزانه و مداوم یک کارخانه، معدن یا پایانه قابل مقایسه نیست.
تعداد عبور خودرو، ساعات اوج تردد و میزان استفاده روزانه از باسکول باید در انتخاب مدل در نظر گرفته شود.
۵. رشد احتمالی کسب‌وکار
اگر قرار است تولید کارخانه افزایش پیدا کند یا ناوگان حمل‌ونقل در آینده بزرگ‌تر شود، انتخاب باسکول فقط بر اساس نیاز امروز می‌تواند محدودیت ایجاد کند.
البته انتخاب ظرفیت بسیار بالاتر صرفاً به امید توسعه احتمالی نیز منطقی نیست. بهتر است برنامه توسعه واقعی مجموعه بررسی شود.
۶. شرایط محل نصب
محدودیت فضا، مسیر ورود و خروج خودرو، شعاع گردش، وضعیت زمین، آب‌های سطحی و محل صف خودروها همگی بر امکان اجرای باسکول تأثیر دارند.
بنابراین ظرفیت انتخاب‌شده باید با فضای واقعی پروژه قابل اجرا باشد.
۷. نوع نصب
نصب هم‌سطح و نصب برجسته هرکدام الزامات اجرایی متفاوتی دارند. این موضوع مستقیماً ظرفیت اسمی را تعیین نمی‌کند، اما روی جانمایی، رمپ‌ها، مسیر ورود و خروج و فضای موردنیاز اثرگذار است.
۸. تنوع خودروهای ورودی
باسکول را نباید فقط بر اساس خودرویی انتخاب کرد که بیشترین تردد را دارد. اگر یک تریلی یا خودروی سنگین‌تر، حتی به‌صورت دوره‌ای، وارد مجموعه می‌شود، باید امکان توزین آن نیز بررسی شود.
راهنمای انتخاب ظرفیت باسکول از ۱۰ تا ۳۰۰ تن
باسکول ۱۰ تن؛ مناسب وانت و نیسان
باسکول ۱۰ تن برای مجموعه‌هایی مناسب است که بخش اصلی ورود و خروج بار آن‌ها با نیسان، وانت و خودروهای باری سبک انجام می‌شود.
مراکز جمع‌آوری ضایعات سبک، انبار محصولات کشاورزی، کارگاه‌ها و واحدهای کوچک می‌توانند در صورت تناسب وزن و ابعاد خودرو، این ظرفیت را بررسی کنند.
چه زمانی باسکول ۱۰ تن انتخاب مناسبی نیست؟
اگر احتمال ورود خاور، کامیون یا افزایش قابل‌توجه وزن بار در آینده وجود دارد، ظرفیت ۱۰ تن ممکن است خیلی زود محدودکننده شود.
باسکول ۲۰ تن؛ گزینه اولیه برای خاور
باسکول ۲۰ تن معمولاً برای خاور و بخشی از خودروهای باری سبک‌تر مورد بررسی قرار می‌گیرد.
دامداری‌ها، مراکز کشاورزی، واحدهای توزیع، کارگاه‌ها و مجموعه‌هایی که ناوگان آن‌ها از خودروهای سبک فراتر رفته اما هنوز با کامیون‌های سنگین سروکار ندارند، می‌توانند این ظرفیت را در نظر بگیرند.
چه زمانی ۲۰ تن کافی نیست؟
اگر خاورها با بار سنگین و متغیر وارد می‌شوند یا احتمال ورود کامیون‌های بزرگ‌تر وجود دارد، بهتر است ظرفیت‌های ۳۰ تن و بالاتر نیز بررسی شوند.
باسکول ۳۰ تن؛ حاشیه بیشتر برای بارهای متوسط
ظرفیت ۳۰ تن زمانی مطرح می‌شود که ۲۰ تن برای بیشترین وزن بارگیری‌شده حاشیه مناسبی ایجاد نمی‌کند، اما مجموعه هنوز تردد منظم کامیون‌های سنگین یا تریلی ندارد.
صنایع کوچک، مراکز مصالح، مراکز ضایعات و مجموعه‌های خرید محصولات کشاورزی می‌توانند این ظرفیت را بر اساس ناوگان واقعی خود بررسی کنند.
چه زمانی ۳۰ تن انتخاب مناسبی نیست؟
اگر کامیون‌های سنگین‌تر حتی به‌صورت دوره‌ای وارد مجموعه می‌شوند، نباید انتخاب فقط بر اساس خودروهای روزمره انجام شود.
باسکول ۴۰ تن؛ مناسب کامیون تک و بار متوسط
باسکول ۴۰ تن برای بسیاری از مجموعه‌هایی که با کامیون تک و بارهای متوسط سروکار دارند قابل بررسی است.
کارخانه‌های کوچک، انبارهای مواد اولیه، مراکز شن و ماسه، مصالح و ضایعات می‌توانند بر اساس وزن واقعی خودروهای خود این محدوده را بررسی کنند.
چه زمانی ۴۰ تن کافی نیست؟
اگر کامیون جفت، خودروهای سنگین‌تر یا برنامه افزایش ظرفیت حمل وجود دارد، بهتر است ۴۰ تن با ۵۰ تن مقایسه شود و فقط قیمت اولیه ملاک قرار نگیرد.
باسکول ۵۰ تن؛ انتخاب رایج برای کامیون‌کش
باسکول ۵۰ تن برای مجموعه‌هایی که عمدتاً با کامیون‌های تک و جفت کار می‌کنند، یکی از گزینه‌های مهم در زمان خرید است.
کارخانه‌ها، مراکز خریدوفروش مصالح و ضایعات، صنایع کشاورزی و واحدهایی که ناوگان کامیونی دارند، می‌توانند این ظرفیت را بر اساس وزن ناخالص و طول خودرو بررسی کنند.
مزیت این ظرفیت، پوشش دامنه قابل‌توجهی از خودروهای کامیونی است. بااین‌حال، باسکول ۵۰ تن را نباید به‌صورت خودکار جایگزین باسکول تریلی‌کش دانست.
اگر تریلی وارد مجموعه می‌شود، علاوه بر وزن، طول پلتفرم و نحوه قرارگیری تمام محورها باید بررسی شود.
چه زمانی باسکول ۵۰ تن انتخاب مناسبی نیست؟
اگر تردد تریلی منظم است، طول خودرو با پلتفرم سازگار نیست یا بارهای نزدیک به محدوده ظرفیت به‌طور مداوم تکرار می‌شوند، بررسی باسکول ۶۰ تن منطقی‌تر خواهد بود.
باسکول ۶۰ تن؛ گزینه متداول برای تریلی‌کش
باسکول ۶۰ تن معمولاً برای تریلی، کامیون‌های سنگین و مجموعه‌هایی با ناوگان متنوع جاده‌ای بررسی می‌شود.
کارخانه‌ها، سیلوها، پایانه‌های حمل، معادن و مراکز پرتردد که ورود تریلی بخشی از عملیات روزانه آن‌هاست، بیشتر از سایر مجموعه‌ها به این محدوده ظرفیت نیاز دارند.
در باسکول تریلی‌کش، عدد ۶۰ تن تنها بخشی از تصمیم است. طول پلتفرم باید به‌گونه‌ای باشد که خودرو و محورهای آن به‌درستی روی باسکول قرار بگیرند.
چه زمانی ۶۰ تن انتخاب مناسبی نیست؟
برای مجموعه‌ای که فقط وانت، نیسان یا خاور دارد و برنامه مشخصی برای ورود ناوگان سنگین ندارد، ظرفیت ۶۰ تن ممکن است بیشتر از نیاز واقعی باشد.
همچنین برای دامپ‌تراک‌های معدنی، صرفاً انتخاب یک باسکول ۶۰ تن بر اساس عدد وزن کافی نیست و باید مشخصات ماشین‌آلات به‌صورت جداگانه بررسی شود.
باسکول ۸۰ تن؛ برای ناوگان جاده‌ای سنگین‌تر
باسکول ۸۰ تن برای پروژه‌هایی قابل بررسی است که با خودروهای جاده‌ای سنگین‌تر، بارهای متغیر یا نیاز به حاشیه ظرفیت بیشتر مواجه هستند.
معادن، صنایع سنگین و پروژه‌های عمرانی ممکن است بر اساس ناوگان واقعی خود بین ظرفیت‌های ۶۰ و ۸۰ تن تصمیم بگیرند.
با این حال، ۸۰ تن الزاماً برای هر خودروی معدنی مناسب نیست. نوع خودرو، ابعاد، بار محوری و شرایط بهره‌برداری باید مشخص باشد.
چه زمانی ۸۰ تن انتخاب مناسبی نیست؟
اگر خودروی هدف یک دامپ‌تراک فوق‌سنگین است یا وزن و بار محوری آن از محدوده باسکول‌های جاده‌ای معمول خارج می‌شود، باید سراغ باسکول تخصصی دامپ‌تراک‌کش رفت.
باسکول ۱۰۰ تا ۳۰۰ تن؛ برای پروژه‌های معدنی فوق‌سنگین
ظرفیت‌های ۱۰۰ تا ۳۰۰ تن بیشتر در پروژه‌هایی مطرح می‌شوند که با دامپ‌تراک‌ها و ماشین‌آلات فوق‌سنگین معدنی سروکار دارند.
در این پروژه‌ها انتخاب یک عدد ظرفیت آماده کافی نیست. مدل دامپ‌تراک، ابعاد، فاصله محورها، عرض خودرو، بیشترین وزن عملیاتی و بار محوری باید به‌صورت پروژه‌محور بررسی شود.
باسکول ۳۰۰ تن در انتهای طیف ظرفیت‌های فوق‌سنگین قرار می‌گیرد و انتخاب آن باید بر اساس اطلاعات واقعی ماشین‌آلات و نیاز معدن انجام شود.
چه زمانی باسکول فوق‌سنگین انتخاب مناسبی نیست؟
استفاده از این ظرفیت‌ها برای تریلی‌های معمول جاده‌ای، در شرایطی که نیاز معدنی یا بار فوق‌سنگین وجود ندارد، معمولاً انتخاب متناسبی نیست.
تفاوت ظرفیت‌های نزدیک؛ ۵۰ تن یا ۶۰ تن؟
یکی از مهم‌ترین تصمیم‌ها برای بسیاری از کارخانه‌ها و مجموعه‌های صنعتی، انتخاب بین باسکول ۵۰ تن و ۶۰ تن است.
در نگاه اول تفاوت فقط ۱۰ تن ظرفیت به نظر می‌رسد، اما در عمل نوع خودرو و طول پلتفرم اهمیت زیادی دارد.
باسکول ۵۰ تن
- بیشتر برای کامیون‌های تک و جفت بررسی می‌شود.
- برای کارخانه‌ها، مراکز ضایعات، مصالح و صنایع کشاورزی کاربرد دارد.
- معمولاً برای پروژه‌هایی مناسب است که تردد تریلی بخش اصلی عملیات نیست.
- فضای نصب و هزینه پروژه می‌تواند نسبت به گزینه‌های بزرگ‌تر کمتر باشد.
باسکول ۶۰ تن
- بیشتر برای تریلی و ناوگان سنگین جاده‌ای بررسی می‌شود.
- برای کارخانه‌های بزرگ، معادن، سیلوها و مراکز پرتردد کاربرد بیشتری دارد.
- طول پلتفرم در آن اهمیت ویژه‌ای دارد.
- برای مجموعه‌هایی که احتمال توسعه ناوگان سنگین دارند، می‌تواند انتخاب آینده‌نگرانه‌تری باشد.
بنابراین انتخاب بین ۵۰ و ۶۰ تن نباید فقط بر اساس قیمت یا ظرفیت اسمی انجام شود.
باسکول ۸۰ تن یا باسکول دامپ‌تراک‌کش؟
در پروژه‌های معدنی، نزدیکی وزن برخی ماشین‌آلات به ظرفیت ۸۰ تن ممکن است باعث شود خریدار تصور کند باسکول ۸۰ تن برای هر ماشین معدنی مناسب است.
این تصور درست نیست.
دامپ‌تراک با تریلی جاده‌ای از نظر ابعاد، آرایش محورها، بار محوری و نحوه توزیع نیرو تفاوت دارد. بنابراین در پروژه‌های معدنی باید مشخصات واقعی ماشین‌آلات بررسی شود.
اگر ماشین‌آلات پروژه در محدوده فوق‌سنگین قرار دارند، ظرفیت‌های ۱۰۰ تا ۳۰۰ تن و طراحی اختصاصی باسکول دامپ‌تراک‌کش باید مورد بررسی قرار گیرد.
شرایط محل نصب چگونه روی انتخاب ظرفیت اثر می‌گذارد؟
ظرفیت وزنی تنها یکی از عوامل تصمیم‌گیری است. ممکن است یک باسکول از نظر ظرفیت برای خودرو مناسب باشد، اما فضای موجود برای طول پلتفرم، رمپ‌ها، گردش خودرو یا صف انتظار کافی نباشد.
در مجموعه‌های قدیمی، مسیرهای باریک و تأسیسات موجود نیز می‌توانند انتخاب را محدود کنند.
برای پروژه‌های پرتردد، مسیر ورود و خروج باید به‌گونه‌ای طراحی شود که خودرو پس از توزین باعث ایجاد انسداد در مسیرهای اصلی مجموعه نشود.
در معادن نیز شرایط مسیر، گردوغبار، شیب، ابعاد ماشین‌آلات و شرایط محیطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
چک‌لیست انتخاب ظرفیت باسکول
قبل از تماس با کارشناس فنی، بهتر است اطلاعات زیر را آماده کنید:
- نوع خودروهای ورودی
- سنگین‌ترین خودروی پروژه
- بیشترین وزن ناخالص
- طول و عرض خودرو
- تعداد و آرایش محورها
- تعداد تردد روزانه
- نوع بار
- برنامه توسعه سه تا پنج سال آینده
- فضای موجود برای نصب
- نوع نصب موردنظر
- شرایط محیطی پروژه
- تصاویر یا نقشه محل نصب
هرچه این اطلاعات دقیق‌تر باشد، پیشنهاد فنی نیز دقیق‌تر خواهد بود.
سوالات متداول درباره انتخاب ظرفیت باسکول جاده‌ای
برای کامیون تک چه ظرفیتی مناسب است؟
ظرفیت‌های ۴۰ یا ۵۰ تن معمولاً در مرحله اولیه بررسی می‌شوند، اما انتخاب نهایی به وزن بارگیری‌شده، طول خودرو، نوع بار و خودروهای سنگین‌تری که ممکن است در آینده وارد مجموعه شوند بستگی دارد.
برای کامیون جفت باسکول ۴۰ تن کافی است یا ۵۰ تن؟
نام کامیون جفت به‌تنهایی برای انتخاب ظرفیت کافی نیست. باید بیشترین وزن ناخالص و نحوه بارگیری مشخص شود. اگر وزن‌ها متغیر یا نزدیک به محدوده ظرفیت هستند، بررسی باسکول ۵۰ تن منطقی‌تر است.
تفاوت اصلی باسکول ۵۰ تن و ۶۰ تن چیست؟
تفاوت فقط ۱۰ تن ظرفیت نیست. باسکول ۵۰ تن بیشتر برای کاربردهای کامیون‌کش و باسکول ۶۰ تن معمولاً برای تریلی‌کش و ناوگان سنگین جاده‌ای بررسی می‌شود. طول پلتفرم، تعداد محورها و نوع خودرو نیز در این انتخاب نقش دارند.
آیا می‌توان برای تریلی از باسکول ۵۰ تن استفاده کرد؟
این موضوع به وزن خودرو، طول پلتفرم و نحوه قرارگیری محورها بستگی دارد. برای تردد منظم تریلی، معمولاً باسکول ۶۰ تن و پلتفرم متناسب با تریلی گزینه مهم‌تری برای بررسی است.
آیا باسکول ۸۰ تن برای دامپ‌تراک معدن مناسب است؟
الزاماً خیر. دامپ‌تراک باید بر اساس وزن عملیاتی، ابعاد، فاصله محورها و بار محوری بررسی شود. در پروژه‌های فوق‌سنگین ممکن است باسکول‌های ۱۰۰ تا ۳۰۰ تن با طراحی متناسب با ماشین‌آلات معدن موردنیاز باشند.
ظرفیت مناسب از دل اطلاعات واقعی پروژه به دست می‌آید
انتخاب ظرفیت باسکول جاده‌ای نباید بر اساس حدس، نام عمومی خودرو یا وزن خالی آن انجام شود. برای انتخاب قابل‌اتکا باید بیشترین وزن خودرو همراه بار، نوع و تعداد محورها، طول خودرو، تعداد تردد و خودروهای احتمالی آینده در کنار شرایط محل نصب بررسی شوند.
در یک دسته‌بندی اولیه، ظرفیت ۱۰ تن برای وانت و نیسان، ظرفیت‌های ۲۰ تا ۳۰ تن برای خاور و کامیون سبک، ظرفیت‌های ۴۰ تا ۵۰ تن برای کامیون تک و جفت، مدل‌های ۶۰ تا ۸۰ تن برای تریلی و ناوگان سنگین جاده‌ای و ظرفیت‌های ۱۰۰ تا ۳۰۰ تن برای دامپ‌تراک‌های معدنی قابل بررسی هستند.
این تقسیم‌بندی فقط نقطه شروع انتخاب است و جای بررسی مشخصات واقعی پروژه را نمی‌گیرد.
اگر بین دو گزینه نزدیک مانند ۵۰ و ۶۰ تن تردید دارید، ابتدا مشخص کنید آیا تریلی بخشی از عملیات منظم مجموعه است و آیا طول پلتفرم پیشنهادی با خودرو تناسب دارد. اگر انتخاب بین ۸۰ تن و باسکول دامپ‌تراک‌کش مطرح است، نوع خودرو و بار محوری را مقدم بر شباهت عدد ظرفیت قرار دهید.
برای بررسی سایر مدل‌ها و انتخاب مناسب‌ترین گزینه، می‌توانید از صفحه اصلی باسکول جاده‌ای پند کاسپین شروع کنید.
